کاملا شوکه کننده است وقتی برای اولین بار می شنوید که کودکتان فحش می دهد، شما نگران می شوید که اگر فرزندتان این حرف زشت را جلوی جمع به کار ببرد یا معنی آن را از شما بپرسد چه جوابی باید به او بدهید در این مقاله سعی کرده ایم به تمام نگرانی های شما در این حوزه پاسخگو باشیم.

چرا کودکان فحش می دهند؟

در اغلب موارد ریشه ی بد دهانی در کودکان سه عامل زیر است:

1-کودک شناخت و اِبراز صحیح احساساتش را بلد نیست:

گاهی کودک در موقعیت هایی که ناکامی یا خشم را تجربه می کند مانند زمانی که در یک بازی می بازد یا دوستش اسباب بازی اش را برمی دارد یا درخواستی دارد مانند تماشای بیشتر تلوزیون که شما با آن مخالفت کرده اید برای ابراز احساسات منفی که تجربه کرده به فحش دادن روی می آورد.

2-فحش دادن رفتاری برای جلب توجه:

کودکانی که از سوی والدین خود توجه مثبت دریافت نمی کنند، به رفتارهای بد روی می آورند تا حداقل توجه منفی والدین خود را جلب کنند.

3-فحش دادن ابزاری برای باج گیری از والدین:

برخی از کودکان نیز از فحش دادن به خصوص در جمع برای رسیدن به خواسته های خود استفاده می کنند.والدین نیز به تصور آنکه جلوی آبروریزی را بگیرند، اجازه می دهند کودک به خواسته ای که می خواهد برسد و به این ترتیب رفتار فحش دادن کودک را تقویت می کنند و او را شرطی بار می آورند که هرگاه خواسته ای داشت با فحش دادن به آن خواسته برسد.

حل مشکل فحش دان کودک فقط با 4 راهکار طلایی

راهکار اول:منبع یادگیری فحش را پیدا و حذف کنید:

وقتی می خواهید مشکل بد دهانی کودک را حل کنید، باید بدانید از کجا این کلمات را یاد گرفته است.

متاسفانه منبع اصلی یادگیری حرف های زشت داخل خانه و در ارتباط اعضای خانواده باهم است.

مثلا هنگامی که با همسرتان یا فرزندتان جر و بحث می کنید،حواستان باشد که شما نقش الگو را برای کودک دارید که کلمات مثبت ومنفی را از شما یاد می گیرد پس به جای اینکه از الفاظ زشت استفاده کنید احساسات و خواسته ی خود را بیان کنید.

راهکار دوم:شناخت و ابراز صحیح احساسات را به کودک آموزش دهید:

 باید به او یاد بدهید که به جای فحش دادن احساس ناراحتی اش را بیان کند .مثلا وقتی دوستش اسباب بازی اش را برداشت به جای اینکه به او فحش بدهد بگوید “من از اینکه اسباب بازی ام را برداشتی ناراحتم لطفا آن را پس بده “کودک باید شیوه ی بیان احساسش را یاد بگیرد و شما می توانید از طریق بازی هایی که در منزل با او انجام می دهید اینها را به او بیاموزید..مثلا در بازی نقش دوستش را داشته باشید که حالا به زور یکی از اسباب بازی هایش را از او می گیرید و در عین حال به او یاد می دهید که نباید به شما فحش دهد بلکه باید خواسته و احساسش را بیان کند.

راهکار سوم:کاملا بی توجه باشید:

بی توجهی کامل، اقدامی موثر است در برابر حرف زشتی که کودک می زند.بی توجهی کامل یعنی هنگام شنیدن حرف زشت از زبان فرزندتان نه بخندید و قربان صدقه بروید و نه چشم غره بروید و دعوا کنید.

حواستان باشد که واکنش شما احتمال تکرار شدن آن فحش را پیش بینی خواهد کرد پس آرام باشید و خود را به تغافل بزنید و گویی چیزی نشنیده اید.

راهکار چهارم:با کودک صحبت کنید:

در اغلب موارد با گذشت حدود سه ماه با سه راهکاری که در بالا ذکر شد مشکل بد دهانی کودکتان حل می شود اما اگر بعد از گذشت این مدت بازهم کودک حرف زشت را تکرار کرد،با او صحبت کنید و بگویید که افراد مودب و با شخصیت هیچ وقت از این کلمات استفاده نمی کنند و استفاده از این کلمات زشت، حس بدی را در اطرافیانمان به وجود می آورد و باعث می شود دیگران کمتر ما را برای بازی و صحبت کردن انتخاب کنند.

با فحش دادن کودک در مهمانی چه کنیم؟

اگر فرزندتان در مهمانی و جلوی جمع فحش داد، او را کنار بکشید و به او بگویید که این حرف را تکرار نکند چون این  رفتارش باعث ناراحتی شما و مهمانان می شود و برای او قانون بگذارید که در صورت تکرار این حرف، مهمانی را ترک می کنید.

اگر فرزندتان به رفتار بد خود در مهمانی ادامه داد، بدون تردید محیط را ترک کنید و به اصرار دیگران برای ماندن در مهمانی توجه نکنید.اگر این پیامد چند بار تکرار شود، کودک متوجه قاطعیت شما می شود و رفتارش را ترک می کند.

اگر فرزندم معنی یک فحش را پرسید چه بگویم:

گاهی کودکانی که کمی بزرگتر هستند ازشما معنی یک فحش را می پرسند در این موقعیت بدون اینکه دستپاچه شوید از یک یا دو فحشی که کودک بلد است استفاده کنید برای مثال زدن و بگویید:

مثلا وقتی فردی به فرد دیگری می گوید”برو گمشو” به این معنی نیست که برو و راه خانه ات را گم کن

به فرزندتان بگویید دخترم…پسرم…این کلمات بی معنی هستند و فقط حس بدی را در اطرافیان ایجاد می کنند.

توجه داشته باشید که ما نمی توانیم کودکمان را کاملا ایزوله کنیم و در یک محیط غیر واقعی تربیت کنیم .چون حتی اگر بتوانیم کودک را در منزل کنترل کنیم، او از طریق رسانه های مختلف مانند کارتونها و سریال ها یا در محیط مهد و مدرسه،چیزهایی را می اموزد که در حیطه ی کنترل ما والدین نیست پس نکته ی مهم این است که به فرزندمان بفهمانیم و توضیح دهیم که ما هم این فحش ها و حرف های بد را بلد هستیم اما به کار نمی بریم.

نویسنده: مریم سادات حسینی؛ کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی